हनिमुनला जाण्यापुर्वी

हनिमूनला  जाण्यापूर्वीच्या टिप्स 


नुकतेच माझ्या एका मित्राचे लग्न झाले. ३ ते ४ दिवसांनी तो हनिमून ला जाईल. तेव्हा सिनिओरिटि च्या नात्याने त्याने माहिती विचारले. सिनिओरिटि अशा साठी कि माझे लग्न होऊन दोन वर्षे होत आली आहेत आणि आम्ही हनिमून ला जाऊन आलोय. अर्थातच आपल्याला कुणी भाव देऊन विचारले तर नक्कीच आपण २ इंच छाती फुगवून त्याला आपल्या अनुभवाचे बोल सांगतो. तसेच काही माझ्या बाबतीत हि झाले. म्हटले ज्या टिप्स त्याला दिल्या आहेत तेच ब्लॉग वर टाकू जेणेकरून इतरांना हि फायदा होईल.

काही गोष्टी अनुभवाच्या आहेत तर काही आजूबाजूच्या परिस्थिती वर अवलंबून आहेत.लग्न झाले आणि सर्व धार्मिक विधी उरकत आले कि नवदाम्पत्यांना हनिमून ची ओढ लागायला लागते. प्रत्येकालाच आपला हनिमून हा चांगल्या शहरात, मोठ्या हॉटेलात, सुंदर निसर्गरम्य वातावरणात आणि एकांतात  साजरा करायचा असतो. पण काही छोट्या मोठ्या चुकांमुळे व काही गोष्टी विसरल्यामुळे हनिमून च्या मजेवर पाणी फिरू शकते.
हनिमूनला जाण्यापूर्वी 
  • हनिमून चे ठिकाण निवडण्यापूर्वी आपल्या पार्टनरचा विचार नक्की घ्यावा. असे नको व्हायला कि तुम्ही जिथे बुकिंग कराल तिथे तुमचा पार्टनर आधीच आपल्या कुटुंबाबरोबर जाऊन आला किंवा आली असेल तर मग तुमची सगळी मजाच जाईल. एक वेळ मुले जाऊन असेल तरी ठीक आहे. जेणेकरून नवीन जोडप्यांना अनोळखी ठिकाणी फिरताना अडचण होणार नाही.
  • स्थळ निवडताना असेही होऊ शकते कि तुम्ही आपल्या भावी पत्नीला विचारात असाल तर ती लाजेल सुद्धा, अशावेळी तिला सरळ प्रश्न न विचारता विश्वासात घ्यावे आणि गप्पांच्या ओघात तिच्या मनाचा कल जाणून घ्यावा. 
  • हनिमून चे ठिकाण ठरवताना तिथल्या वातावरणाची, ऋतू, तिथले सण/उत्सव ह्याची सुद्धा माहिती घ्यावी. कारण जर थंडीच्या दिवसात तुम्ही हिल स्टेशन ला गेलात तर तिथली थंडी तुम्हाला सहन होत नाही. आता  पूर्ण कपडे घालून हनिमून कसा करणार ? काही शहरामध्ये तिथले धार्मिक उत्सव चालू असतात अशा वेळी जर आपण तिथे हनिमून ला गेलो तर राहण्यासाठी हॉटेल मिळत नाही, शहरात गर्दी असल्यामुळे हनिमून ला लागणारा एकांतहि मिळत नाही. उदाहरण द्यायचे झाले तर दसऱ्याच्या सुमारास जर मैसूर ला गेलात तर राहायला हॉटेल्स नाही मिळत. राजवाड्यातून निघणारी मिरवणूक बघण्यासाठी खूप पर्यटक येतात. 
  • स्थळ जेवढे शांत, रमणीय आणि सुंदर असेल तितकाच तुमचा हनिमून मादक आणि बेभान होतो. त्यामुळे तुम्ही निवडलेल्या ठिकाणावरच तुमचा ५०% हनिमून सक्सेस होतो.
  • हनिमून पॅकेज देणाऱ्या अनेक कंपनी किंवा खाजगी टूरिस्ट वाले असतात. सगळ्यांची पॅकेज चांगली बघून घ्यावी पूर्ण माहिती काढावी मगच निर्णय घ्यावा. जर नेट वरून बुकिंग करणार असेल तर आधी जाऊन आलेल्या लोकांचे कमेंट नक्की वाचावे. कधी कधी हॉटेल चे फोटो खूप चांगले लावलेले असतात पण प्रत्यक्षात हॉटेल्स तेवढे चांगले नसतात.
  • ठरवलेले ठिकाणी जाण्यासाठी वाहतुकीचे सर्व पर्याय (रस्ता,रेल्वे,हवाई) बघावे. जर रस्ता प्रवासाने जाणार असेल तर बस ची कंडीशन नक्की बघून घ्यावी. कारण प्रवासात नंतर त्रास होतो. रेल्वेने जाणार असेल तर तिकीट कन्फर्म असेल तरच जावे. नवीन नवरीला घेऊन उभ्याने प्रवास केला तर आयुष्यभर बायकोचे ऐकावे लागेल. हवाई प्रवास असेल तर पहाटेचे विमान पकडावे जेणेकरून तुम्ही दिवसा नवीन ठिकाणी पोहोचाल आणि काही शोधायचे असेल तर दिवसा शोधणे सोपे असते. नवीन ठिकाणी रात्रीचे उतरल्यावर हॉटेलपर्यंत पोचण्याचा त्रास होऊ शकतो. कारण आपल्या देशातली जास्तीत जास्त विमानतळे (काही मुख्य शहरातील अपवाद सोडला तर) हि शहरापासून दूर आहेत.
  • शक्य असल्यास कमीत कमी ७/८ दिवसांचे ते १५ दिवसापर्यंतचे पॅकेज बुक करावे. चार पाच दिवसांचे पॅकेज स्वस्त असले तरी वेळ खूप कमी भेटतो आणि हनिमून चा आनंद घेतल्या सारखा वाटत नाही. 
  • बजेट जेमतेम असेल आणि वेळ कमी असेल तर जाताना रेल्वेचा प्रवास करू शकता आणि येताना विमानाने प्रवास करू शकता. येताना थकला असता ना !
  • विमानाने प्रवास करताना काही लिक़्विड वस्तू जसे लोशन, हेअर क्रीम वगैरे घेऊन जाऊ नका. नेलकटर, शेविंग किट अगदी बिसलेरीचे पाणी हि घेउन जायला परवानगी नसते. त्यामुळे जेवढ्या गरजा आहेत तेवढेच सोबत घ्या. 
  • काही महत्वाच्या वस्तू म्हणजे माउथ फ्रेशनर, परफ्यूम, डीओ जेणेकरून तुम्ही तुमच्या पार्टनर बरोबर राहताना एकदम फ्रेश राहाल.
  • हनिमून ची तारीख पक्की करण्याआधी भावी वधूची मासिक सायकल पण लक्षात घेणे जरुरी आहे. जर तुम्ही ह्या गोष्टीवर तिच्याशी बोलू शकत नसाल तर आपल्या घरातील कोणी बायका मंडळीना सांगून माहिती करून घ्या. नाहीतर तुमचा मधुचंद्र पूर्ण वाया जाऊ शकतो. जर हि गोष्ट लक्षात नाही राहिली आणि तुम्ही आधीच बुकिंग करून ठेवलं असेल आणि मुलीची तारीख पण त्याच दरम्यान असेल तर डॉक्टरचा सल्ला जरूर घ्या आणि मुलीच्या तारखा पुढे ढकलण्यासाठी गोळ्या हि घेऊ शकता.
  • हनिमून हा आयुष्यभर लक्षात राहण्यासारखी गोष्ट आहे त्यामुळे आपल्या पार्टनरला अशी एखादी त्याची आवडती वस्तू द्या कि ती त्याने आयुष्यभर आठवणीत ठेवली पाहिजे. पण हि वस्तू हनिमून ला जाण्यापूर्वी घेतलेली चांगली कारण नवीन ठिकाणी जाऊन तुम्ही शोधणार कुठे ? आणि पार्टनरला सरप्राईज हि राहणार नाही.
  • ह्या वस्तू मध्ये तुमच्या ऐपती प्रमाणे अगदी गुलाबाचे फुल पासून सोन्याचा एखादा दागिनाहि घेऊ शकता. ह्यात फुले, एखादा सुंदर ड्रेस, साडी, पर्स, छोटे दागिने, एखादे आवडते पुस्तक, मुव्हीची सीडी (जो तुम्ही लग्न आधी एकत्र बघितलेला असू शकतो), मोबाईल, घड्याळ, अंतर्वस्त्रे (लिन्जेरी), स्वत: लिहिलेले प्रेमपत्र  वगैरे गोष्टी देऊ शकता. महाग वस्तू घेतली असेल तर जास्त आकडू नका नाहीतर पार्टनर ला वाटेल कि पैशाने प्रभावित करतोय आणि एखादी स्वस्त वस्तू घेतली असेल तर पार्टनरला त्या मागच्या तुमच्या भावना समजावून सांगा अन्यथा असे वाटेल कि आपला पार्टनर किती कंजूष आहे.
  • हनिमून चा अर्थ हा बहुतेकजण फक्त मौजमजा, फिरणे आणि शारीरिक संबंध एवढाच घेतला जातो. माझ्या मते हा समज काढून टाकावा हनिमून कडे एक आपल्या सुंदर वैवाहिक जीवनाची सुरुवात म्हणून बघावे. पहिले मनाचे मिलन झाले पाहिजे मग शरीराचे मिलन सहज होते.
  • हनिमून च्या आठवणी कायम राहण्यासाठी कॅमेरा किंवा विडीओ शुटींग हि करू शकता. पण आपल्या खाजगी क्षणांची शुटींग करणे टाळावे. करण्यात काही अडचण नसते पण भीती हीच असते कि ती तुमच्याकडून गहाळ किंवा चोरली गेली तर आपले खाजगी जीवन बाहेर पडू शकते. काही जण मोबाईल मध्ये आपल्या पार्टनर ची शुटींग करतात आणि मोबाईल चोरी ला गेला किंवा दुरुस्तीला दिला कि  प्रॉब्लेम होऊ शकतो आणि  आपले खाजगी क्षण सहज पब्लिक क्षण होऊन जातात.  कोणी आपल्याला ब्लॅकमेल हि करू शकतो. 
  • प्रवासात लागणाऱ्या तसेच नवीन ठिकाणी लागणाऱ्या वस्तूची शक्यतो यादी बनवून ठेवा जेणेकरून आयत्यावेळेला घाई होणार नाही आणि वस्तू विसरणारहि नाही.

ह्या झाल्या काही बेसिक गोष्टी ज्या हनिमून ला जाण्यापूर्वी विचारात घेऊ शकता. हनिमून ला गेल्यावर काय काळजी घ्यावी ह्या पुढच्या भागात लिहिल्या आहेत.



(सर्व चित्रे नेट वरून साभार/ Image Source: Internet)

Read More

Valentine Hearts

माझ्या ब्लॉगवर  अपडेट केलेली Valentine theme बघितलीच असेल. हि थीम जर तुम्हाला पण लावायची असेल. तर ह्या ब्लोगरमिंट च्या साईट वर टिचकी मारा. Falling Heart wiget वर टिचकी मारा. ती लिंक तुम्हाला तुमच्या ब्लॉगर पेज वर घेऊन जाईल. तेथे लॉगिन करा. मग ती लिंक तुम्हाला Add Page Element वर घेऊन जाईल. तेथे तुमचा ब्लॉग निवडा आणि Add Widget वर टिचकी मारा.
आणि आता ब्लॉग चेक करा
Soooo Cooooollllll na !!!!

आता तुमच्या पार्टनर ला तुमचा ब्लॉग चेक करायला सांगून सरप्राईज करा.
प्रेमदिवसाच्या शुभेच्छा....


(image: net)

Read More

काळाघोडा फेस्टिवल २०११







दरवर्षी प्रमाणे ह्या वर्षी सुद्धा काला-घोडा फेस्टिवलची जोरदार सुरुवात झाली. मी शनिवारीच जाऊन बघून आलो. पण ब्लॉग वर अपडेट करायला दुसरा शनिवार उजाडला. खर तर पुढचे सात दिवस ऑफिस मधून सुट्टी काढून दिवसभर तिथे राहायला पाहिजे. पण काय करणार जमण्यासारखे नाही आहे. खरच ज्याला कले मध्ये खूप इंटरेस्ट आहे त्याने नक्कीच इथे भेट दिली पाहिजे. काही काढलेले निवडक फोटो खालील फोटोब्लॉग लिंक वर देत आहे.

Read More

भारतीय टपाल खात्याचा नविन उपक्रम


            मागच्या आठवड्यात नाशिक प्रेस ला भेट दिली होती. त्यावेळेला पोस्टाच्या उच्च अधिकाऱ्यांशी भेट झाली होती. हे मागच्या ब्लॉग मध्ये नमूद केले. त्यात एक गोष्ट सांगायची राहून गेली. ते म्हणजे पोस्ट एक नवीन योजना चालू करत आहे. "माय पोस्ट". ह्या योजने अंतर्गत आपण आपला फोटो पोस्टाचे तिकिटावर लावू शकतो. आतापर्यंत आपण देशाच्या नेत्यांचेच फोटो बघत आलो आहे पण आता आपले फोटो हि आपण स्टँप वर लावू शकतो. ह्या साठी पोस्टाने एक विशिष्ट प्रकारचे स्टँप बनवले आहेत. त्यात फोटोची जागा मोकळी ठेवली आहे. तुम्ही तुमचा फोटो दिला कि १० ते १५ मिनिटात आपला फोटो त्या रिकाम्या जागेवर लावून मिळतो आणि आपला स्टँप प्रकाशित होतो. इतर देशामध्ये हि प्रथा चालू आहे. आपल्या देशामध्ये तेलगी सारख्या माणसांमुळे अजूनहि सुरक्षेच्या कारणास्तव हि सेवा चालू झाली नव्हती. गेल्या काही वर्षापासून पोस्टाच्या तिकिटाचा खप कमी झाल्याने कदाचित हि योजना चालू करत आहेत. आता जर तुम्ही कोणाला पत्र पाठवणार असाल तर स्वत:चा स्टँप लावून पाठवायचा जेणेकरून पत्र स्वीकारणार्‍या व्यक्तीला पत्र उघडायच्या आधीच पत्र कोणी पाठवले आहे ते समजेल.
 दुसरी खास योजना म्हणजे, खादीचे स्टँप तिकीट. देशात पहिल्यांदाच खादी वर स्टँप तिकीट बनवले जात आहे. ह्या स्टँप साठी लागणारी खादी शोधण्यासाठी नाशिक प्रेसला खूप मेहनत करावी लागली. खादी वर प्रिंटींग करताना स्टँप ची शाई पसरून स्टँप खराब व्हायचा. त्यासाठी वेगवेगळ्या प्रदेशातले आणि देशातले कापूस मागवून खादी तयार करून बघितली गेली. शेवटी पश्चिम बंगाल मधील एक प्रदेशात चांगल्या प्रकारचा कापूस मिळाला जो धाग्यांना घट्ट पकडून शाई पसरण्यापासून वाचवत होता. मग त्या कापसाची खादी बनवून त्यावर महात्मा गांधीचे चित्र छापून पोस्टाचे तिकीट बनवण्यात आले.  हे तिकीट खूप अनमोल ठरणार आहे कारण ह्याच्या फक्त १ लाख प्रती छापल्या जाणार आहेत. ज्यांना मिळाल्या त्यांच्यासाठी पर्वणी.
भारतीय टपाल खाते एक अभिनव प्रदर्शन आयोजित करत आहे. हे प्रदर्शन  १२ ते १८ फेब्रुवारी दरम्यान दिल्लीच्या प्रगती मैदानावर आयोजित केले जाणार आहे. त्या प्रदर्शनात ह्या स्वत:चा फोटोवाले तिकीट आणि खादी तिकीट प्रकाशित होणार आहे. वरील तारखे दरम्यान दिल्लीत असाल तर ह्या प्रदर्शनाला आवर्जून भेट द्या.

Read More

माझ्यासाठी एक सुवर्णयोग....

मागच्या शुक्रवारी ऑफिस च्या कामानिमित्त नाशिक सिक्युरिटी प्रेस ला भेट देण्याचा योग आला.  हा !!! मला विश्वासच नाही बसत आहे कि मी नाशिक सिक्युरिटी प्रेस ला भेट देऊन आलो आहे.  चेकबुक आणि प्रशासन खात्यात असल्यामुळे अनेक छोटे मोठे शेकडोंनी प्रिंटर आणि त्यांच्या कंपनी बघण्याचा योग आला आहे. पण नाशिक प्रेस बघणे म्हणजे आयुष्यातला एक मोठा सुवर्णयोगच होता. 

सरकारचे राजस्व विभाग (Department of Revenue) म्हणून एक खाते आहे. जे स्टॅम्प ड्युटी, फ्रॅंकिग, स्टॅम्प पेपर च्या संदर्भातील कामे बघते. ह्या खात्या अंतर्गत एक नवीन उपक्रम चालू होत आहे. आपल्याला जे करार करण्यासाठी लागणारे स्टॅम्प पेपर मिळतात. ते आता आपण न्यायालयातून किंवा रजिस्टर एजंट कडून घेतो. ते आता बँके तर्फे उपलब्ध करण्याचे विचार आहे. ते काम देशात फक्त दोनच बँकांना द्यायचे ठरले आहे सुदैवाने त्यात आमच्या बँकेला सुद्धा मिळण्याचे संकेत आहे. त्या गोष्टीवर सविस्तर चर्चा करण्यासाठी आमच्या गव्हर्मेंट रिलेशन खात्यातल्या अधिकार्‍यांसोबत मिटींग होती. त्यात माझ्या बॉसला हि आमंत्रण आले होते. मिटींग नाशिकला होती. माझ्या बॉस ने स्पेशल परवानगी घेऊन मला हि येण्यास सांगितले. 

स्टॅम्प ड्युटी, स्टॅम्प पेपर, कोणते सेक्युरीटी मानदंड (security features) ठेवावे वगैरे  वर खूप सविस्तर चर्चा झाली. सुरक्षेच्या कारणास्तव मी ती इथे लिहू शकत नाही पण मला अगणित माहिती मिळाली. भ्रष्ट मंत्री असून हि आपले सरकार कसे चालते हा प्रश्न मला नेहमीचा पडायचा. ते ह्या मिटींग मध्ये समजले. खरच खूप शिकलेले,  देशाचा विचार करणारे, सरकार बरोबर सामान्य जनतेचा हि विचार करणारे खूप सारे अधिकारी इमानदारीने आपले काम पूर्ण करत असतात. खरच त्यांच्यामुळेच आपली अर्थव्यवस्था टिकून असते. अगदी तेलगी ने कसे घोटाळे केले? खोट्या नोटा कसे बनतात ? हे सुद्धा ह्या मिटींग मध्ये समजले. 

आमची मिटींग श्री चोखालिंगम ह्यांच्याबरोबर होती. श्री चोखालिंगम हे आयईएस अधिकारी आहेत. जे स्टॅम्प ड्युटी व रेवेन्यू खात्याचे उच्चतम अधिकारी आहेत. त्यांचे रिपोर्टिंग हे प्रत्यक्षपणे अर्थ खात्याला असते. त्यांच्या सारख्या एकदम उच्च अधिकाऱ्याशी भेटण्याचा योग आला. माझ्या बॉस च्या अनुभवानुसार सहसा आयपीएस अधिकारी हे अश्या छोट्या मोठ्या मिटींगला येत नाही आणि आले तर आपलेच बोलणे खरे करतात दुसऱ्याचे कधी ऐकतच नाही. पण श्री चोखलिंगम हे त्याला अपवाद होते. त्यांनी सर्वाशी ओळख तर करून घेतलीच पण सर्वांशी उत्तम रित्या संवाद हि साधला. त्यांची कल्पना काय आहे हे त्यांनी समजावून तर सांगितले पण त्याच्यावर आमचे विचार काय आहेत हे हि जाणून घेतले. खऱ्या अर्थाने एक परिपूर्ण चर्चा झाली. एवढा मोठा अधिकारी पण त्याला जरासुद्धा गर्व नव्हता. 

दुसऱ्या एका अधिकाऱ्याबरोबर ओळख झाली ते म्हणजे श्री ताहिरी. हे "इंडिअन सेक्युरीटी प्रेस" चे जनरल मनेजर आहेत. "इंडिअन सेक्युरीटी प्रेस" (नाशिक प्रेस ) चे जनरल मनेजर पद भूषवणे म्हणजे खूप मोठे काम असते. जरा जरी चुकी झाली तर त्याचे परिणाम खूप भयंकर होऊ शकतात. नाशिक प्रेस मध्ये प्रवेश हा सहज सहजी मिळत नाही. आतमधल्या अधिकारीची ओळख आणि परवानगी शिवाय आत मध्ये प्रवेश मिळत नाही. इथल्या प्रवेशद्वारी साधी सेक्युरीटी नसते तर सरळ बंदुकधारी पोलीस आणि मिलिटरी असते. प्रवेश पास असल्याशिवाय प्रवेश मिळत नाही. श्री तहिरी ह्यांच्यामुळे आम्हाला प्रवेशच नाही तर नाशिक प्रेस हि जवळून बघायला मिळाली.

आपल्या पोस्टाची तिकिटे कशी बनतात? पासपोर्ट कसा बनतो? पासपोर्ट ची नक्कल बनू नये म्हणून काय काय सुरक्षेचे उपाय करतात? किती वेगवेगळी उघड्या डोळ्यांनी न दिसणारी सुरक्षित वैशिष्ट्ये/मानदंड  (Security features) टाकतात हे सगळे जवळून बघायला मिळाले. सरकारी चेक कसे छापतात ते सुद्धा जवळून बघायला मिळाले. इथे तयार झालेला माल हा रेल्वे स्टेशन वर जात नाही तर रेल्वे ह्या प्रेस मध्ये येते. इंग्रजांच्या काळातले रेल्वे मार्ग अजून हि इथे वापरात आहेत. आम्ही ज्या युनिट मध्ये जाऊ तेथे जनरल मनेजर चे पाहुणे म्हणून सर्व उठून उभे राहत होते. सर्व प्रक्रिया/ कामे आम्हाला आवर्जून दाखवत होते. एक गोष्ट चांगली वाटली कि ८० टक्के हून जास्त लोक मराठी आहेत आणि वाईट अश्यासाठी वाटले कि त्यांच्यावर असणारे २० टक्के सुपरवायझर हे अमराठी आहेत. पण सर्व मिळून मिसळून काम करतात अगदी साऊथ इंडिअन लोकही मराठीतून बोलतात. 

प्रेस एवढी मोठी आहे कि फिरायला कमीत कमी २/३ तास लागतील पण एक तर तशी परवानगी नसते आणि आमची मिटींग पण लगेच होती त्यामुळे आम्हाला आमची धावती भेट अर्ध्या तासात उरकायला लागली. मोठ-मोठ्या बँकेच्या चेअरमन ला हि  प्रेस सहजासहजी बघायला मिळत नाही ती नशिबाने मला आणि माझ्या बॉस ला बघायला मिळाली.

ह्याच प्रेस च्या दुसऱ्या युनिट मध्ये आपल्या नोटा छापतात. पण त्या युनिट मध्ये जायला एक तर अर्थ खात्याची किंवा आरबीआय (RBI) ची पूर्व परवानगी लागते ती प्रेस तर अजून बघायला नाही मिळाली आहे. बघूया तो योग नशिबात कधी येतोय.

अर्थातच कुठेही फोटो काढायला परवानगी नसल्याने कुठलेच फोटो ब्लॉग वर लावू शकत नाही.

Read More

मराठी कॉर्नर....एक नवी सुरवात



मराठी ब्लॉग च्या दुनियेत अजुन एक साईट दरवाजे ठोठावते आहे.मराठी कॉर्नर. कुठल्याहि सामाजिक गोष्टी वर चर्चा करण्यासाठि हे चांगले व्यासपिठ आहे. अद्वैत कुलकर्णी जो ह्या साईट चा संचालक सदस्य हि आहे, त्याच्या बरोबर माझा इमेल संवाद झाला. तेव्हा त्याच्याकडुन ह्या साईट बद्दल माहिती मिळाली. ति इथे देत आहे. ह्या साईट वर तुम्ही तुमचे ब्लॉग हि जोडु शकता. कमी वेळेत ह्या साईट ने 100 च्या वर सदस्य जोडणी केली आहे. ह्या साईट वरचे नियम आणी अटी वाचा आणि तुम्ही सुद्धा ह्या साईट चे सभासद होउ शकता.
"....
थोडक्यात माहिती
१. साईटचं नाव: Marathi Corner a marathi forum| मराठी कॉर्नर एक मराठी फोरम
२. साईटच्या मालक-चालकाचं नाव: सौ. पल्लवी कुलकर्णी
३. साईटचा उद्देश व कार्यपद्धती: एकदम सहज, साधी, सोपी आणि मुख्यतः मराठीसाठी काम करणारी अशी ही वेबसाईट आहे. केवळ मराठीसाठी म्हणून इतर भाषांचा अपमान करणे वा इतर भाषांचा तिरस्कार करणे या मताचे आम्ही नाही. हे संकेतस्थळ सुरू करण्यामागचा मुख्य उद्देश असा की आज मराठी ब्लॉगर "ब्लॉगिंग" या क्षेत्रात मोठ्या प्रमाणात सक्रिय होत आहेत जे खरोखरच खुप चांगले आहे. त्यामुळे अशा सर्वांना कोठेतरी एकत्र आणणे गरजेचे आहे जेणे करून सर्व मराठी लोक एका छताखाली एकत्र येतील, एकत्र विचरांचे आदान-प्रदान करतील, त्यांची मते मांडतील, गप्पा गोष्टी करतील, २ क्षण आनंदात घालवतील. थोडक्यात इंग्रजीत म्हणायचे झालेच तर "virtual online gate to gather". इथे कोणत्याही प्रकारे राजकीय, जातीय वा अश्लील लेखनाला जागा मिळणार नाही!
४. साईटचं स्वरूप व्यावसायिक की हौशी : या संकेतस्थळाला व्यवसायिक म्हणता येणार नाही. इथे कोणताही गोष्टीचा प्रचार केला जात नाही. केवळ मराठी ब्लॉगर्स व मराठी जनांना एकत्र एका छताखाली आणणे हाच आमचा उद्देश आहे. त्यामुळे याला हौशी म्हणणे हेच योग्य ठरेल!
५. लेखकांना स्वत:च्या ब्लॉगव्यतिरिक्त या साईटवर लेखन केल्याचा फायदा कशाप्रकारे होऊ शकतो.
एक गोष्ट लक्षात घेतली पाहिजे की हा "ब्लॉगिंग" platform नाही! इथे तुम्ही असे लेख प्रसिद्ध करावेत ज्यामुळे इतर लोक त्यावर चर्चा करू शकतील, त्यांची मते मांडू शकतील. उदा: सध्या एका सभासदांनी "महिला राज" हा विषय मांडला आहे ज्यावर खरच खूप बोलता येते, चर्चा करता येते!
याशिवाय आम्ही "तुमचा ब्लॉग जोडा" हा विभाग चालू केला आहे जिथे सभासदांचे ब्लॉग आम्ही मराठी कॉर्नरशी जोडतो की जेणेकरून त्यांच्या ब्लॉग्सना जागतिक स्तरावर प्रसिद्धी मिळेल.
६. लेखकांच्या साहित्याची सत्यासत्यता पडताळणी व सुरक्षा उपाययोजना (लेखक केवळ याच साईटवर स्वलिखित प्रसिद्ध करत असतील आणि या साईटवरून लेखन चोरीला गेल्यास लेखकाने काय करायचं याची माहिती)
लेख कोणत्याही वेबसाईटवरून चोरीला जाऊ शकतात. त्यामुळे याला आळा घलता येत नाही. आणि ते शक्यही नाही! आणि आधीच सांगितल्याप्रमाणे हा ब्लॉगिंग प्लॅटफॉर्म नाही! ही संकल्पनाच मुळात नवी आहे, unique आहे.
पण चोरीचे लेख इथे प्रसिद्ध केले जाणार नाहीत याची खात्री देऊ.आम्ही सर्व लेख बारकाइने वाचतो. जर तरिही कोणाला काही अक्षेप आले तर ते आम्हाला कधीही PM (Private Message) पाठवू शकतात अथवा अम्हाला मेल करू शकतात. आम्ही त्याची गांभीर्याने दखल घेऊ.
७.आपला ब्लॉग कसा जोडायचा?
आपला ब्लॉग मराठी कॉर्नरशी जोडण्यासाठी इथे क्लिक करा: http://www.marathicorner.com/memberblogs/ इथे "तुमचा ब्लॉग आमच्याशी जोडा!" या बटणावर क्लिक करून दिलेल्या अटी व नियम वाचून व त्यांची कृती करून मगच दिलेला अर्ज/form भरून submit करावा. आम्हाला तुमची माहिती मिळेल. form भरल्यानंतर २४ तासांच्या आत तुम्हाला आमच्याकडून confirmation अथवा आवश्यक दुरूस्ती कळवणारा मेल येईल आणि मग आपला ब्लॉग जोडला जाईल.
...."

Read More

ठाण्याचे ८४ वे साहित्य संमेलन...

मागच्या आठवड्यात ठाण्यात ८४ वे साहित्य संमेलन चालू होते. साहित्य संमेलन ला जायचा योग पहिल्यांदाच आला. पुस्तकावर प्रेम असून आणि वाचायची आवड असून सुद्धा ८४ वे साहित्य संमेलन ला जायचा योग आला. ते सुद्धा सोसायाटी मधल्या एका काकूंना खाडीलकरांचे एक पुस्तक हवे होते म्हणून. दुसऱ्या दिवशी गेलो तर खुप गर्दी होती आणि गाडी पार्किंग ला सुद्धा जागा नव्हती म्हणून परत आलो. तिसऱ्या दिवशी अचानक ऑफिस ला सुट्टी मारली आणि संमेलनाला जायचा योग आला. कदाचित ते नशिबी होते म्हणूनच आज ऑफिसला दांडी झाली असावी.

आतापर्यंत वादामुळे नेहमीच चर्चेत असलेले साहित्य संमेलन ह्या वेळेला सुद्धा वादात होते. एक तर संभाजी ब्रिगेडने स्टेडियमच्या नावावरून वाद झाला. संभाजी ब्रिगेड काय सिद्ध करू इच्छिते आहे काय माहित? दादोजी कोंडदेव महाराजांचे गुरु नव्हते. हे कागदीपत्री सिद्ध करा पुरावे दाखवा आणि मग इतिहास बदला. त्या साठी आधीच घिसाडघाई करून संमेलन कशाला उधळायचे. हे साहित्य संमेलन आहे ज्यात आपल्या लेखकांचा, त्याच्या कवितांचा, लेखांचा, कादंबरीचा गौरव करायचा आहे. आजच्या पिढीला वाचनाकडे आणायचं आहे. त्यांना पुस्तके घेण्यास प्रवृत्त करायचे आहे का त्यांना संमेलन उधळून लावायच्या भीतीने पळवून लावायचे आहे. स्टेडियम चे नाव क्रित्येक वर्षापासून दादोजी कोंडदेव स्टेडियम आहे अचानक एका रात्रीत त्यांना जाग आली आणि स्टेडियमचे नाव बदलण्याची इच्छा झाली ते सुद्धा साहित्य संमेलन तोंडावर असताना. संभाजी ब्रिगेड चा मुख्य राग बहुतेक ब्राह्मण समाजावर आहे असे त्यांच्या एकंदर जाहिराती आणि भाषणावरून वाटते आणि त्यासाठी ते साम दाम दंड आणि भेद वापरायलाहि तयार आहेत. त्यांच्यात आणि इतरांत फरकच तो काय उरतोय? नशीब शिवसेनेने दंड थोपटले आणि त्यांच्याविरुद्ध उभे ठाकले. त्यामुळे निदान साहित्य संमेलन तरी सुखरूप पार पडले.

त्याचे सावट दूर व्हायच्या आधीच अजून एक उभे राहिले ते म्हणजे संमेलनाच्या स्मरणिकेत नथुराम गोडसे चे नाव टाकले. ते ठाण्यातल्या एका राष्ट्रवादीच्या नगरसेवकाला आवडले नाही म्हणून त्यांनी हैदोस घातला. त्यांचा तो राग नक्की नथुराम वर होता कि मंडपाचे टेंडर नाही मिळाला म्हणून होता काय माहित? आजच सामना मधील संपादकीय लेख वाचला त्यात नथुरामने आपल्या सफाई मध्ये कोर्टापुढे जे वक्तव्य केले होते ते वाचण्यासारखे होते. त्या लेखातील तो भाग जसाच्या तसा इथे देत आहे.

‘‘मला चांगल्याप्रकारे जाणणार्‍यांना माहीत आहे की मी शांत प्रकृतीचा माणूस आहे; परंतु आम्ही जिला आपली परम आराध्य देवता मानतो अशा आमच्या मातृभूमीची कॉंग्रेसच्या बड्या नेत्यांनी फाळणी केली आणि गांधीजींनी त्याला संमती दिली. तेव्हा माझ्या मनात भयंकर संताप दाटून आला. थोडक्यात सांगायचे तर मी गांधीजींना ठार मारले तर माझा सर्वनाश होईल आणि लोक माझा भयंकर तिरस्कारच करतील. माझी माझ्या प्राणाहूनही जास्त मोलाची अशी प्रतिष्ठा धुळीस मिळवतील हे सर्व मला आधीच दिसत होते. मी विचार केला तेव्हा या सर्व गोष्टी स्पष्टच दिसल्या; परंतु त्याचबरोबर मला असेही वाटते की, गांधीजींवाचून भारतीय राजकारण नक्कीच व्यावहारिक बनेल. ते जशास तसा प्रतिकार करण्यास समर्थ होईल आणि सशस्त्र सेनादलांनी सुसज्ज राहील. व्यक्तिश: माझा सर्वनाश नक्कीच होईल; परंतु पाकिस्तानच्या धाडींना नक्कीच पायबंद बसेल. मला लोक माथेफिरू किंवा मूर्ख म्हणतील; परंतु राष्ट्र तर्कसंगत मार्गक्रमण करायला मोकळे राहील आणि निकोप राष्ट्रनिर्मितीसाठी हीच गोष्ट अत्यंत आवश्यक आहे असे मला वाटत होते. या प्रश्‍नाचा सर्व साधकबाधक अंगानी पूर्ण विचार केल्यावर मी अंतिम निर्णय घेतला. सारे धैर्य एकवटून मी ३० जानेवारी १९४८ रोजी बिर्ला हाऊसमधील प्रार्थना मैदानावर गांधीजींवर गोळ्या झाडल्या...’’

असो राजकारणाचा भाग सोडला तर बाकी साहित्य संमेलन खूप छान होते. ठाण्याच्या नगरीमध्ये होते म्हणून तर अजून छान वाटले. कडकडीत पोलीस बंदोबस्त होता. जवळपास २३० च्या वर प्रकाशक आणि विक्रेते ह्यांची दुकाने लागली होते. वर्तमानपात्रच्या आकड्यावरून जवळपास दोन कोटीच्या वर पुस्तके विकली गेली. मृत्युंजय, छावा, ययाती सारखी गाजलेली पुस्तके खूप कमी किंमतीत विकली जात होती. मीही काही चित्रकलेची पुस्तके विकत घेतली. अगदी दूर दूरच्या शहरातून माणसे पुस्तके विकत घ्यायला आली होती. ठाण्याच्या अनेक वस्तू, तलाव, रस्ते, ऐतिहासिक वाडे ह्यांचे एक छोटेखानी प्रदर्शन हि होते. जवळपास पूर्ण ठाणे त्या फोटो प्रदर्शनात समाविष्ट केले होते.

नक्कीच एक आयुष्यभरासाठी चांगला अनुभव होता.




Read More

फ्री फोटोशेरिंग साईट व त्यांचे फायदे, तोटे


डिजिटल कॅमेरा आल्यापासून फोटोग्राफी क्षेत्रात तर एक नवीन क्रांतीच आली. काही वर्षापूर्वी कॅमेरा म्हणजे एक चैनीची गोष्ट होती. कॅमेरा चा खर्च, कॅमेरा रोल चा खर्च, फोटो प्रिंट करायचा खर्च, अल्बम चा खर्च, त्यात फोटो चांगलाच येईल ह्याची शक्यताच कमी. परत ते फोटो जर आपल्याला शेअर करायचे असेल तर काही शक्यताच नाही. फोटो जर इंटरनेट वर टाकायचे असतील तर चांगल्या प्रतीचा स्कॅनर लागायचा. पण डिजिटल फोटोग्राफी आली फोटोग्राफी मध्ये क्रांतीच आली. अनेक डिजिटल कॅमेरा आले, स्वस्त झाले, मोबाईल आले. मोबाईल मध्ये कॅमेरा आला आणि प्रत्येक जन फोटोग्राफर झाला. फोटो काढल्यावर लगेचच परिणाम दिसू लागले. आवडला तर ठेवायचा नाही तर डिलीट करून नवीन काढायचा.

डिजिटल फोटोग्राफी आली त्याबरोबर डिजिटल फोटो आणि डिजिटल इमेजेस पण आले. ते आपल्या संगणकमध्ये जमा करून ठेवावे लागत. ते आपल्या मित्रांबरोबर शेअर करण्यासाठी अनेक सोशल नेटवर्किंग च्या साईट आल्या व काही फक्त फोटो शेअरिंग च्या साईट आल्या. ह्या साईट आपले फोटो त्यांच्या सर्वर वर अपलोड करून ठेवायला जागा देतात. फोटो साठी जागेव्यतिरिक्त ते फोटो एडिटिंग, शेरिंग सारख्या अनेक सेवा सुद्धा पुरवतात. ब्लॉग लिहायला सुरुवात केल्यावर ह्या फुकट सेवा देणाऱ्या साईट चा शोध चालू झाला आणि काही चांगल्या वाईट साईट भेटल्या अशाच काही साईट बद्दल माहिती, ह्या साईट चे फायदे, तोटे इथे द्यायचा प्रयत्न केला आहे.


पिकासा हे फोटो एडिटिंग चे एक सॉफ्टवेअर पण आहे. ते ह्या लिंक वर डाउनलोड करता येईल. हे एडीट केलेले फोटो आपण पिकासा वेब अल्बम वर अपलोड करू शकतो. ह्यासाठी इथे क्लीक करा. काही वर्षापूर्वी गुगल ने विकत घेतल्यावर हि साईट खुपच चांगली झाली. जाहिराती रहित हि वेबसाईट ऑपरेट करायला खुपच सोपी आहे. ह्या साईट बद्दलची काही वैशिष्ट्ये
  • ओढा आणि सोडा (drag and drop) तत्वावर असेलेली हि साईट वापर करायला खूप सोपी आहे. नेट वापरायला नुकतेच शिकलेल्या लोकांना हि साईट खूपच चांगली आहे.
  • ह्या साईट वर फ्री मध्ये रजिस्टर करू शकता.
  • हि साईट १ जीबी ची जागा फुकट मध्ये देते. त्याहून जास्त हवी असल्यास पैसे भरून घेता येते.
  • ह्या साईट वरून तुम्ही दुसऱ्यांनी अपलोड केलेले फोटो बघू आणि कमेंट करू शकता.
  • नुकतेच त्यांनी व्हिडीओ अपलोडिंग ची सेवा पुरवणे चालू केले आहे.पण YouTube च चांगले.
  • जर तुमच्या कडे गुगल चे लॉगिन असेल तर तुम्ही तेच वापरून इथे लॉगीन करू शकता. जर तुम्ही Blogger वर ब्लॉग लिहीत असला तर तुमचे सर्व पोस्ट केलेले फोटो आपोआप पिकासा मध्ये जमा होत असतात.
  • ह्या साईट वर ऑनलाईन फोटो एडिटिंग करता येत नाही.
  • तुम्ही तुमचे अपलोड केलेले फोटो मूळ साईज मध्ये डाउनलोड करू शकता. हि सेवा खूप कमी साईट पुरवतात.


गुगलच्या पिकासा ची मुख्य स्पर्धक Flickr. याहू चे पाठबळ हिला लाभले आहे. आजच्या घडीला सर्वात जास्त वापरली जाणारी, बघितली जाणारी आणि कमेंट केली जाणारी वेबसाईट.ह्या साईट बद्दलची काही वैशिष्ट्ये
  • पिकासा प्रमाणे ओढा आणि सोडा (drag and drop) तत्वावर असेलेली हि साईट वापर करायला खूप सोपी आहे.
  • ह्या साईट वर ऑनलाईन फोटो एडिटिंग उपलब्ध आहे.
  • पिकासा प्रमाणे इथे पण तुम्ही अल्बम बनवून शेअर करू शकता.
  • फ्लिकर तुम्हाला १०० एमबी पर्यन्त फोटो एका कॅलेंडर महिन्यात अपलोड करायला देते. हे थोडे त्रासदायकच आहे जर तुम्हाला जास्त फोटो अपलोड करायचे असतील तर.
  • फक्त शेवटचे २०० फोटो तुम्हाला तुमच्या प्रोफाईल वर दिसतात.
  • आपण अपलोड केलेले फोटो फ्लिकर छोट्या साईज मध्ये परावर्तीत करते. त्यामुळे जर तुम्हाला कधी तुमचा ओरीजिनल साईज आणि मेगा पिक्सल चा फोटो पाहिजे असेल तर परत मिळू शकत नाही. हा ह्या साईट चा खूप मोठा तोटा आहे.
  • ह्या साईट वर तुम्ही तुमचे याहू चे लॉगीन वापरू शकता.


वापरायला सोपी असलेली हि साईट चांगली आहे पण तेवढेच तिचे तोटे हि आहेत.
  • अमर्यादित साठवण्याची जागा. ओनलाईन फोटो एडिटिंग उपलब्ध आहे.
  • पण एखादा सिंगल फोटो शेरिंग जरा किचकट आहे. तुम्हाला युसर्ज चे फोटोचे अल्बम बघायला मिळतील पण एखाद्या सिंगल फोटो वर कमेंट करता येत नाही. पूर्ण अल्बम वर कमेंट करू शकतो.
  • जरी फोटो साठवण्याची जागा अमर्यादित असली तरी हे फोटो सर्वर वर सेव्ह करताना साईज कमी करून जमा केले जातात त्यामुळे ओरिजिनल फोटो परत मिळत नाही.
  • दुसऱ्या ब्लॉग किवा वेबसाईट वरून ह्या फोटोची लिंक योग्य रीतीने देता येत नाही. त्यामुळे हि साईट फक्त फोटो अपलोड करायच्याच कामाची आहे.
  • ह्या साईट वर तुम्ही स्वत:चे फोटो बुक, अल्बम, ग्रीटिंग कार्ड, कॅलेंडर बनवू शकता आणि ओनलाईन मागणी पण करू शकता. अर्थात पैसे भरून.
  • सदस्यत्व घेतल्यावर ४ x ६ चे ५० फोटो प्रिंट करून मागवू शकता.

जवळपास फ्लिकर सारखेच वैशिष्ट्य असलेली हि वेबसाईट आहे.
  • ओढा आणि सोडा (drag and drop) तत्वावर असेलेली वापरायली सोपी वेबसाईट.
  • इतर सदस्याचे फोटो पाहून कमेंट करू शकता.
  • तुमच्या ब्लॉग किवा वेबसाईट वर लिंक हि चांगल्या पद्धतीने करू शकता.
  • प्रत्येक फोटो च्या बाजूला येणाऱ्या साईज च्या बटणावर क्लीक करून तुम्ही साईज लहान मोठी करू शकता. ह्या साईज प्रमाणे तुम्हाला नवीन एचटीएमएल कोड मिळवता येतो.
  • स्टोरेज सेवा हि चांगली आहे. पहिले लॉगीन केल्यावर तुम्हाला १००० फोटो साठी जागा मिळते आणि ती दर महिन्याला १०० फोटो प्रमाणे वाढत जाते.
  • एकच कंटाळवाणी गोष्ट म्हणजे जास्त प्रमाणात असलेल्या जाहिराती. अर्थात तुम्हाला फुकट सेवा देण्यासाठी त्यांना जाहिराती घ्यावयाच लागत असतील.
  • फोटो एडिटिंग मध्ये फक्त रोटेट आणि क्रॉप चे (rotate and crop) बटन आहेत.


काही प्रमाणात चांगली पण किचकट अटी असलेली वेबसाइट.
  • अमर्यादित साठवण्याची जागा.
  • ते फक्त JPEG फोर्मेट मध्येच स्वीकारतात.
  • फोटो स्टोरेज बरोबर ते फोटो प्रिंट, फोटो बुक, अल्बम, किचेन , प्रिंटेड माउस पॅड, कप, कॅलेंडर अशा अनेक सुविधा पुरवतात.
  • तुमचे फ्री अकाउंट ठेवण्यासाठी त्यांच्याकडून १२ महिन्यातून एक तरी खरेदी करावी लागते.
  • मोठा तोटा म्हणजे हि साईट शेरिंग सर्विस पुरवत नाही. सुरक्षित म्हणवणारी हि साईट दुसऱ्या सदस्याचे फोटो पण बघायला देत नाही.
  • व्हिडीओ पण सेव्ह करू शकता पण .mov फॉर्मेट मधेच आणि ते सुधा फक्त तीस दिवसच. (?)
  • अर्थातच ते तुमचे ओरिजिनल साईज मधले फोटो परत करत नाही. ते तुम्हाला कमी साईज मध्येच मिळतात.
  • फेसबुक चे लॉगीन वापरू शकता.

एडिटिंग चे अतिशय चांगले पर्याय असलेली वेबसाईट, वापरायला सोपी असलेली साईट खूप ब्लॉगर वापरतात. काही वैशिष्ट्ये पाहूया.
  • फेसबुक चे लॉगीन वापरू शकता
  • एडिटिंग चे चांगले पर्याय उपलब्ध, रेड आय फ़िक्सिंग चा पर्याय पण आहे. खूप सारे एफेक्ट देऊ शकता. एफेक्ट नाही आवडले तर ओरीजिनल फोटो परत रिस्टोर करू शकता.
  • ओरिजिनल साईज मिळते कि नाही हा पर्याय अजून तपासायला मिळाला नाही आहे.
  • शेरिंग चे खूप चांगले पर्याय उपलब्ध. सिंगल फोटो तसेच पूर्ण अल्बम शेअर करू शकता. ब्लॉगर, मायस्पेस, फेसबुक सारखे अनेक साईट ला शेरिंग करणे सोपे आहे.
  • फ्री अकाउंट तुम्हाला १ जीबी ची जागा देतो व २५ जीबी ची ट्राफिक देतो. पण मी लॉगीन केले तेव्हा ५०० एमबी ची जागा आणि १० जीबी चीच ट्राफिक मिळाली बहुतेक आता कमी केली असावी. फुकट असल्यामुळे काही बोलू शकत नाही.
  • १० जीबी पेक्षा जास्त ट्राफिक झाले कि आपोआप फोटोबकेट आपले फोटो ब्लॉग वरून काढून टाकतो. (????)
  • जास्तीत जास्त १ एमबी किंवा १०२४ x ७६८ चा फोटो अपलोड करू शकतो. एका स्लाईडशो मध्ये जास्तीत जास्त २५ फोटो राहतात.
  • व्हिडीओ अपलोड ची पण सेवा आहे. पण फक्त १०० एमबी किंवा ५ मिनिटांचा

नक्की उच्चार काय आहे माहित नाही. युनिकोड मध्ये टाईप केले तर मेजुबा आले. खूप छान साईट आहे.
  • फ्री रजिस्टर करू शकता
  • अमर्यादित ट्राफिक
  • ओरिजिनल फोटो डाउनलोड करू शकता. (बॅकअप घेण्यासाठी उत्तम पर्याय)
  • अमर्यादित स्टोरेज
  • सिंगल फोटो तसेच पूर्ण फोल्डर हि अपलोड करू शकता.
  • अपलोड करण्यासाठी Window explorer सारखे ऑपरेटिंग साईट वर असल्यामुळे अपलोड करायला एकदम मस्तच.
  • १ जीबी पर्यंत फोटो अपलोड ( खूप म्हणजे खूपच जास्त) सध्या तरी एवढी सेवा कुठलीच साईट पुरवत नाही.
  • शेरिंग करायला पण सोप्पी आहे.
  • इतर सदस्याचे फोटो पाहून कमेंट करू शकता.
  • वर दिल्यापैकी फ्लिकर, पिकासा, फोटोबकेट वर अपलोड केलेले फोटो डायरेक्ट ह्या साईट वर आणु शकता.
  • जिओ -तॅग़ (GEO-TAG) पण करू शकतात .
  • फेसबुक प्रमाणे मित्र परिवार बनवू शकता.
आतापर्यंत आवडलेल्या वेबसाईट पैकी हि खुपच सुंदर साईट आहे. अजून हि खूप साईट आहेत पण त्या नंतर च्या पोस्ट मध्ये टाकेन.
लहानपणी ऐकले होते. गरज हि शोधाची जननी आहे. गरज संपली कि शोध हि थांबतो. कदाचित म्हणूनच मेजुबा साईट भेटल्या पासून मी नवीन साईट शोधायच्या थांबवले आहे.
तुम्ही पण वापरून बघा आणि कळवा. तुम्हालाहि काही साईट माहित असल्यास कमेंट मध्ये टाकायला विसरू नका

आता खूप फोटो काढा....



Read More